چهارشنبه، اسفند ۱۸، ۱۳۸۹

اشک و رشک

این اشک من و رشک حسود مسببش یکسان است
هر یک خبر از نبود و در حسرت و از حرمان است
من گریه کنم که او برفت و جامم خالی است
او رشک به بوسه ای برد که بر جام من است