نقل است که برخی قبایل بومی به مرور زمان یادگرفته بودند که برای ادامه بقای جامعه، هر وقت راهب/جادوگر قبیله از کنج دیر و صومعه خود بیرون می آمد و در بین مردم ظاهر میشد، مردم به سروصورت آنان تف می انداختند و یا سنگ پرت میکردند و تا زمانیکه جادوگر/راهب قبیله به کنج صومعه خود برنمی گشت به این کار ادامه میداند. البته همین مردم به هنگام نیاز به نیایش و جادوگروی و اجرای آئینهایشان با اهدای نذر و قربانی به سراغ جادگر/راهب میرفتند و پای منبر آنها می نشستند. ولی به مرور زمان یادگرفته بودند که آفتابی شدن این راهبان/جادوگران در جامعه، به باد دادن بنیانهای جامعه بوده و مخرب و ویرانگر است. توجیهشان هم این بود که این راهبها و جادوگران به مدد قدرت جادو و سحر و دعایشان مردم را مسحور خواهند کرد و جامعه را به تباهی خواهند کشید.
رفتار مشابهی جامعه روشنفکری و مطبوعات غرب با اهالی صومعه و کلیسا دارد. هر وقت این دیرنشینان هوس آفتابی شدن در جامعه را میکنند، مثلا تلاش میکنند که جدایی دین از سیاست را نادیده بگیرند و در مدارس، آموزه های دینی را به خورد کودکان بدهند، صدای جامعه روشنفکری و مطبوعات غرب با هیاهوی عجیبی به راه می افتاد و تمام آموزه ها و عقاید اینان را به باد تمسخر میگرند تا اینکه این دیرنشینان به کنج صومعه و کلیسا برگردند. به بیان دیگر، دموکراسی غربی آموخته است که برای بقای جامعه، هرگاه صومعه نشینان پایشان را از کلیسا بیرون گذاشتند به سروصوتشان تف کنند تا اینکه این عزیزان به کنج صومعه بخزند و همانجا سنگر بگیرند. هرچند همین جامعه برای ادای دعا و نیایش و آئینهای مذهبی، با اهدای هدایا و نذرها به سراغ صومعه داران میروند و پای صحبتهایشان می نشینند. استدلال غربیها هم لابد چیز مشابهی است: اینکه تاریخ نشان داده که این راهبها و جادوگران به مدد قدرت سحر و جادوی خود--همان خریت عوام الناس--قدرت ویرانگری عجیبی دارند که باید مراقبشان بود.
اما جامعه آگاه و روشنفکری ما درست نقطه مقابل این رفتار میکند، هر وقت کسی از این دیرنشینان عرض اندامی میکند و حرفی میزند با صدای رسا آنرا منعکس میکنند و گاهی با تمام قوا در پشت این شیخهای دلسوز جان و عرض و ناموس مردم! قرار میگرند. نگاهی به روی آب آمدن افرادی مثل حضرت امام خمینی و جناب حضرت خاتمی بفرمایید، بله ما فراموش میکنیم که اینها قدرتهای مخربی--خریت عوام الناس--دارند که باید همواره مراقبشان بود که از کنج صومعه بیرون نیایند.
